Crown Panic Orchestra: چگونه ترس ناشی از مطبوعات اطلاعات را تحریف می کند

  • از

[ad_1]

از آنجایی که اروپا با موج دوم روبرو است و انتظار واکسن امیدوار کننده ای را دارد ، استفان راس مول در مورد چگونگی گزارش رسانه ها از COVID-19 تأمل می کند و سرنخ هایی را برای اینکه چه کاری بهتر می توانند انجام دهند ارائه می دهد.

اول ، می خواهم روشن کنم که من نظریه پرداز توطئه نیستم و مطمئناً به اصطلاح “کوویدیوت” نیستم که وجود ویروس را گسترش می دهد. تاکنون حداقل یک دوست در منطقه من به ویروس آلوده شده است. او سردبیر رسانه “Tagesspiegel” یواخیم هوبر است که انتشار می دهد حسابهای نمایشی و وحشتناک از آن تجربه

علاوه بر این ، ما باید مورد تحسین بسیاری از روزنامه نگاران قرار بگیریم که در ماه های اخیر کارهای خارق العاده ای را برای ایجاد اخبار در شرایط فوق العاده ، اغلب از دفاتر خانه خود انجام داده اند. طبق این ، این شغلی است که اکثر مردم آلمان از آن راضی هستند آخرین مطالعه Infratest-Dimap، گزارش می دهد که اعتماد به رسانه ها مجدداً افزایش می یابد و دو سوم شهروندان از نحوه پوشش همه گیری ابراز رضایت می کنند.

آیا این بدان معناست که همه چیز در دنیای رسانه خوب است؟ متاسفانه نه!

در ماه های اخیر ، میزان ربودن ویروس توسط روزنامه نگاران به طور فزاینده ای نگران کننده شده و اصطلاحاً “ارکستر وحشت کراون” ایجاد شده است. من به عنوان یک محقق رسانه ای ، با نگرانی فراوان این ترس بیش از حد را که رسانه های اصلی آلمان – به ویژه تلویزیون عمومی همراه با روزنامه های با کیفیت مانند Süddeutsche Zeitung و Frankfurter Allgemeine Zeitung – هدایت کرده اند ، یادآوری می کنم.

در حالی که نظریه پردازان توطئه دوست دارند ادعا کنند که دولت ها پوشش رسانه ای را کنترل می کنند ، ممکن است این مسئله باشد که بیش از حد ناگهانی پوشش رسانه ای تاج ، فضای نگرانی ایجاد کرده است که انزوا را برای همه دولت های دمکراتیک اجتناب ناپذیر می کند.

هفته هایی که 75 درصد گزارش ها مربوط به ویروس کرونا است

طبق گزارش موسسه تحقیقات رسانه ای در کلن ، در مارس و آوریل ، پوشش Covid-19 در برنامه های خبری اصلی پخش کنندگان عمومی ARD و ZDF ، Tagesschau و Heute در حدود 60 تا 75 درصد بود.

با مشاهده مطبوعات سوئیس ، مارک آیزنگر از دانشگاه زوریخ یافته های مشابهی را ارائه داد، با اشاره به اینکه موضوعی که به ندرت در پوشش اخبار پوشش داده می شد ، به اندازه موضوع همه گیری واضح بود. چند روز بعد ، در نیمه اول سال 2020 ، تا 70 درصد از کل گزارشات در سوئیس مربوط به ویروس بود.

برای مقایسه ، میزان پوشش بحث در مورد آب و هوا حدود 10 درصد از کل اخبار یک سال قبل بود. تنور رسانه ای، یک مituteسسه تحقیقاتی دیگر سوئیس متخصص در تجزیه و تحلیل محتوای رسانه ای ، در ماه مارس گفت که پوشش تاج توسط رسانه های آلمان بسیار گسترده تر از پوشش حملات 11 سپتامبر بود.

مطالعه ای توسط دنیس گریف و مارتین هنیگ از دانشگاه پاساو در آلمان ، همچنین توجه دارد که چگونه رسانه ها در هفته های قبل و در طی “شوک” همراه با همه گیری ، احساس “کوچک شدن” جهان را ایجاد کردند. ZDF که هر کدام خبر اصلی پخش شده در دوران اوج من بود ، از برنامه های عادی حذف شد. در اواسط ماه ژوئن ، 51 گزارش جداگانه از ARD و 42 گزارش از ZDF طی 15 هفته وجود داشت. این “عادی جدید” را ایجاد کرد.

به گفته محققان: “اگر امر غیرمعمول تقریباً هر روز تحت چنین توجهی ظاهر شود ، تغییر تمرکز ایجاد می کند تا سایر مشکلات مهم اجتماعی دیگر در مبهم شدن از بین بروند.”

آنها دریافتند که سال گذشته فقط 12 برنامه ویژه ZDF وجود داشت که تعدادی از موضوعات تخریب زمین را پوشش می داد. این کمتر از یک سوم برنامه های ویژه Covid-19 است که طی دو ماه از اواسط مارس تا اواسط ژوئیه پخش می شود.

گروف و هنیگ متن گزارش را “سخنان بحران هذلولی” توصیف كردند و خاطرنشان كردند كه چگونه این گزارش باعث سردرگمی ویروس در بین خوانندگان می شود.

کارشناسان بارها در مورد کارآیی تلاش های دولت برای حل مشکل شک و تردید کرده اند. در همان زمان ، آنها عدم مداخله دولت را محكوم كردند ، و خواستار دستورالعملهای روشن شدند. این نویسندگان در حالی که “جهان روایت های آخرالزمانی” را به یاد می آورند ، این “سخنان بحرانی” یک طرفه “از نظر تصویری” دو برابر و اغراق آمیز است.

بعلاوه ، فراخوانهای رسانه ای روزانه منجر به “انفجار” افسار گسیخته آماری در مورد عفونت کرونر و مرگ و میر شد. در هفته های اول گزارش در مورد Covid-19 ، تعداد مرگ های ناشی از ویروس هنوز نامشخص است. در آلمان این موضوع قبلاً روشن شده است. با این حال ، این ارقام همچنان در سراسر جهان مخلوط می شوند ، واقعیتی که بسیاری از روزنامه نگاران هنگام استفاده از داده های مقایسه ای متوجه آن نمی شوند.

“دید تونل” با محوریت رسانه

یکی از مهمترین وظایف یک روزنامه نگار این است که تصمیم بگیرد چه خبر محسوب می شود. دیدگاه نیکلاس لومان جامعه شناس مبنی بر اینکه ما آنچه را که از دنیا می دانیم از رسانه می آموزیم هنوز معتبر است – اگرچه شبکه های اجتماعی و اتاق های پژواک که ایجاد کرده اند ، ابعادی به اکوسیستم خبر اضافه می کنند. رسانه ها ، که اکنون کمی تحت الگوریتم ها کنترل می شوند ، به طور فزاینده ای کاربر محور هستند. در این مرحله است که اقتصاد توجه که جامعه را شکل می دهد کشنده می شود.

در حالی که توجه بیش از حد و تمرکز یک طرفه باعث ایجاد علاقه می شود ، همچنین ایجاد ترس می کند. این ترس ، به نوبه خود ، تقاضای اخبار مربوط به ویروس ها را افزایش می دهد که اکنون می توانند بصورت آنلاین در زمان واقعی اندازه گیری شوند. بنابراین این درخواست پیشنهاد می کند که ویراستاران به آن پاسخ دهند ، دامنه مباحث تحت پوشش را بیشتر محدود کنند ، بنابراین موضوع تاج بدون تمرکز بر عناوین اصلی تسلط پیدا می کند ، بنابراین “دیدگاه تونل” برای کاربران رسانه ایجاد می کند که مطالعه کمی جز ویروسی اخبار.

متأسفانه ، در حالی که رسانه ها آنچه مصرف کنندگان می خواهند را می دهد ، سیاستمداران نیز آنچه رأی دهندگان آنها می خواهند ، می دهند. دومی ، “آلوده” توسط ویروس ، بیشتر احتمال دارد که نخست وزیران “مصمم” باواریایی مانند “مارکوس سودر” را بشنود – که اخیراً به دلیل “تخمیر هراس عروق کرونر” مورد انتقاد قرار گرفته است – به جای اینکه به سیاستمداران با ظرافت و سوال کننده مانند بازگشت نخست وزیر استان نوردراین-وستفالن آرمین لاچه.

در مقاله سفید منتشر شده درباره کیفیت اطلاعات در آلمان ، که از من برای کمک به آن دعوت شد ، مارگیت استرلوخ ، اقتصاددان سوئیسی ترس از انتشار یک “ویروس معتبر” همراه با ویروس Covid-19 را دارد. این به معنای “ویروس معتبر” افزایش تمایل به تجارت آزادی ها برای مراقبت های بهداشت عمومی است.

علاوه بر این ، مشکل دیگری که با افزایش گزارش برای Covid-19 بوجود آمده است این واقعیت است که گروهی از متخصصان گهگاه در مقابل دوربین های ما ظاهر می شوند – یعنی ویروس شناسان ، اپیدمیولوژیست ها و سخنگوی مطبوعات از موسسات تحقیقاتی دولت – بسیاری از سردبیرانی که فاقد آنها هستند روزنامه نگاران علمی که می توانند سوالات درستی از آنها بپرسند. فقدان روزنامه نگاران باتجربه در پزشکی و علمی به این معنی است که اتاق های خبر نمی توانند متنوع و مناسب منابع اطلاعاتی آنها را تضمین کنند.

عدم شفافیت

در همین حال ، هنوز شفافیت در نحوه برخورد رسانه ها با اطلاعات مربوط به ویروس وجود ندارد. متأسفانه ، بسیاری از بخشهای تخصصی که با این داده ها سر و کار دارند ، به دلیل کاهش تحریریه ، از اندازه آنها کاسته شده یا کاملاً ناپدید شده اند. روزنامه نگاران همچنین نمی خواهند “لانه خود را خراب کنند”.

ما نباید تعجب کنیم که بدانیم خبرنگاران به اندازه دولت ها برای مقابله با بیماری همه گیر آمادگی ندارند. روزنامه نگاران همچنین تمایلی به ارائه شفافیت درباره موضوعاتی از قبیل اینکه آیا گزارش آنها تحت تأثیر روابط عمومی (PR) بوده یا سانسور شده است – به عنوان مثال ، برای انتشار اطلاعات موجود از طریق تبلیغات رژیم استبدادی ، تمایلی ندارند. این مشکلی بود که با شیوع ویروس کرونا در ووهان بوجود آمد.

در حالی که به نظر می رسد نظریه پردازان توطئه بر این باورند که رسانه ها از راه دور توسط دولت یا حتی بیل گیتس کنترل می شوند ، اما توضیحات واضح تری وجود دارد که چرا گزارش تاج دارای این عنصر ادعای خود است – غریزه گله. به همین دلیل قهرمانان شخصی من در زمان های همه گیر ، اقتصاددانان رفتاری و روانشناسان اجتماعی هستند که رفتار گله را در زمان های ناشناخته ردیابی می کنند. به ویژه کسانی که پدیده “تفکر گروهی” را توضیح می دهند – که در آن گروهی که به دنبال اجماع هستند تصمیمات غیر منطقی می گیرند. اگرچه ما می توانیم تفکر گروهی را به عنوان رفتار انسانی درک کنیم ، اما وقتی با ارزش های ژورنالیستی مغایرت داشته باشد ، هنوز قابل بخشش نیست.

بازگشت این “کشتی” دشوار خواهد بود. اکنون بیش از هر زمان دیگری ، در برابر غیر قابل پیش بینی بودن این بیماری همه گیر ، همراه با احساس اعتماد به نفس بیشتری در بلوغ شهروندان برای رعایت توصیه های فاصله اجتماعی ، رعایت استانداردهای بهداشتی بالا و استفاده از ماسک ، به فروتنی نیاز داریم. این کار بهتر از اتکا به کنترل دولت است.

ما همچنین به رسانه ای نیاز داریم که از ترس به عنوان “ابزاری” برای افزایش کلیک جلوگیری کند.

********

ترجمه شده توسط: لیزا سدیکو ، دانشجوی گروه روزنامه نگاری ، دانشگاه پریشتینا

نسخه کوتاه قبلی این مقاله در Süddeutsche Zeitung منتشر شد: Das Corona-Panikorchester – رسانه – SZ.de (sueddeutsche.de)

چاپ دوستانه ، PDF و ایمیل

[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *