به دستور کار “پرداخت” رسانه های خصوصی لهستان برمی گردد

  • از

[ad_1]

از زمان روی کار آمدن حزب محافظه کار پوپولیست قانون و عدالت (PiS) در لهستان می گذرد و از آن زمان تاکنون سیستم رسانه ای دستخوش تغییرات گسترده ای شده است. تلویزیون و رادیو عمومی به “رسانه ملی” تبدیل شده اند ، به این معنی که آنها به شدت از دولت حمایت می کنند. از سال 2015 ، صدها روزنامه نگار و سردبیر که برای پخش کننده های خدمات عمومی کار می کنند اخراج شده و “سیاست گذاران” جایگزین آنها شده اند. پس از انتخابات ریاست جمهوری اخیر ، که توسط آندژ دودا ، نامزد PiS پیروز شد ، به نظر می رسد که اوضاع رو به وخامت است زیرا دولت می گوید قصد دارد گام هایی برای کاهش مالکیت خارجی شرکت های رسانه ای لهستان بردارد. این س arال مطرح می شود: آیا رسانه های مستقل لهستان به سرنوشت خواهران مجارستانی خود خواهند رسید؟

اولین ضربه جدی به آزادی رسانه ها در لهستان پس از دو مبارزات انتخاباتی در سال 2015 وارد شد. در ماه مه ، آندره دودا نامزد PiS برنده انتخابات ریاست جمهوری شد. پنج ماه بعد ، حزب كنترل دو اتاق پارلمان لهستان (سِیم و سنا) را در دست گرفت. اندکی پس از آن ، تعدادی تغییر در قانونگذاری در رسانه ها اعمال شد. در نتیجه ، چند صد کارمند پخش کننده خدمات عمومی در طول روز شغل خود را از دست دادند و اولین کسانی که از این کار جدا شدند اعضای هیئت مدیره بودند. آنچه روزگاری یک سیستم رسانه ای معقول و متنوع بود ، به میزان قابل توجهی تغییر کرده است. پیوتر سلا ، محقق سیاست در دانشگاه وروتسلاو ، گفت: “پلورالیسم با بحث در رادیو و تلویزیون عمومی از بین رفت و آنها فقط به ارتقا ‘” دستاوردهای دولت “پرداختند.

آزادی رسانه ها در لهستان کاهش یافته است

پس از به دست گرفتن کنترل رسانه های عمومی ، حزب حاکم برنامه خود را برای اعلام کرد پرداخت مجدد بخش خصوصی. رهبران PiS همیشه شکایت داشته اند که شرکت های خارجی – به ویژه شرکت های آلمانی – سهم زیادی در رسانه های لهستان دارند و این تأثیر مخربی داشته است. اصطلاح “قطب مجدد” برای چندین ماه بر بحث عمومی مسلط بود ، تا اینکه لغو شد و اصطلاح جدیدی جایگزین کرد: تمرکز زدایی. یکی از توضیحات احتمالی برای این تغییر ناگهانی واقعیت عضویت لهستان در اتحادیه اروپا (از سال 2004) و است کاهش مالکیت آلمان در رسانه های لهستان حداقل مشکل ساز خواهد بود. برای اولین بار در PiS (2015-2019) برای این منظور اقدامی صورت نگرفت و حزب حاکم منتظر لحظه لحظه بود. با این حال ، حتی در این دوره ، رتبه لهستان در شاخص آزادی رسانه از 18th به 59 رسید.

پس از پاکسازی روزنامه نگاران منتقد و مورد احترام ، “رسانه ملی” (رادیو لهستان ، تلویزیون لهستان ، خبرگزاری لهستان) مجبور شدند بر روی اخبار محلی تمرکز کنند و اخبار خارجی را به عنوان چیزی ساده برای گفتن اخبار خارجی در نظر بگیرند. جودرژ موراویکی ، محقق رسانه ای و جامعه شناس از دانشگاه وروتسووا گفت: لهستانی ها تشویق می شوند که تهدید می شوند از طریق “اروپا پوسیده” ، “اسکاندیناوی از نظر اخلاقی ویران شده” ، “آلمان های سکولار” یا “فرانسه توسط مهاجران سوخته”. به گفته موراویك ، این تصویر منفی شباهت زیادی به پوشش تبلیغاتی مسائل اروپا توسط رسانه های روسی دارد.

یک روزنامه نگار باتجربه در رادیو لهستان – که پس از ممنوعیت مصاحبه کارمندانش ترجیح می دهد ناشناس بماند – وضعیت هشدار دهنده ای درباره نحوه تنظیم دستور کار اخبار ارائه می دهد: “سردبیران و گزارشگران مشاوره های روزانه دریافت می کنند”. یکی از رایج ترین عبارات استفاده شده توسط مدیران ما این است: “شما باید از منافع لهستان محافظت کنید” ، که به معنای “علاقه PiS” است. پس از ماه ها شستشوی مغزی ، بیشتر ویراستاران از پیشنهاد حتی یک موضوع مهم به دولت می ترسند یا به سادگی از تبلیغات PiS پیروی نمی کنند. به همین دلیل است که رسانه ملی اعتراضات در ایالات متحده ناشی از قتل جورج فلوید توسط پلیس را به تصویر کشیده است – برای توجیه اظهارات و اقدامات دونالد ترامپ ، که همچنین متحد بزرگ رهبران لهستان است.

دسترسی ممنوع است

روزنامه نگاران معمولاً با پاسخ نامه های مبهم یا نظرات سرویس های مطبوعاتی سر و کار دارند.

رسانه های خصوصی هنوز مستقل و معتبر شناخته می شوند ، اگرچه با موانعی روبرو هستند. خبرنگار رادیو زد که ترجیح داد خارج از میکروفون صحبت کند ، گفت: “به دست آوردن اطلاعات از نهادهای ملی دشوارتر می شود.” وی گفت: “رسانه های عمومی با اولویت باز هستند و در بسیاری از موارد س questionsالات من بدون پاسخ باقی می مانند تا زمانی که در بیانیه رسمی ، به عنوان مثال در دادسرا ظاهر شود.” این روش ، که اطلاعاتی را به رسانه های مستقل ارائه نمی دهد و از پاسخ دادن به سوالات امتناع می ورزد ، توسط نهادهای دولتی استفاده می شود تا از تحلیل انتقادی و تبلیغات منفی جلوگیری کند.

باورش سخت است ، اما یکی از مهمترین وزارتخانه های کشور ، یعنی وزارت دفاع ملی ، هنوز سخنگویی ندارد. روزنامه نگاران معمولاً پاسخ ها یا نظرات مبهم را از طریق پست الکترونیکی از سرویس مطبوعاتی دریافت می کنند. برای خبرنگاران رادیو و تلویزیون ، عدم توانایی در تهیه ویدئو یا صدا از رویدادها ، آنها را مجبور می کند که گزارش های خود را با استفاده از فیلم یا صدا نشان ندهند و یا از اخبار چشم پوشی کنند. یک روزنامه نگار که برای TVN کار می کرد (یکی از بزرگترین کانالهای تلویزیونی خصوصی در لهستان ، متعلق به شرکت آمریکایی Discovery) مثالی از چگونگی تلاش نهادهای عمومی برای کنترل اطلاعات را بیان کرد: «پس از مصاحبه با یک افسر پلیس ، از من خواستند که امضا کنم دو سند: یکی برای اقدامات امنیتی مربوط به Covid-19 ، و دیگری جایی که من مجبور شدم توافق کنم که ابتدا اخبار کامل از آنها دیده شود. من عصبانی شدم. البته من این درخواست را نادیده گرفتم. “

دشمن چنین نمی کند. 1

از نظر حزب حاکم لهستان ، رسانه شماره یک دشمن این کشور بزرگترین روزنامه مستقل است Gazeta Wyborcza. این دو دلیل دارد: اول ، روزنامه معروف از زمان تأسیس درگیر یک نبرد ایدئولوژیک با PiS است. Gazeta Wyborcza از به قدرت رسیدن PiS برای اولین بار در سال 2005 انتقاد کرد (سپس در ائتلاف با دو حزب دیگر – توافقی که فقط دو سال به طول انجامید). Gazeta Wyborcza متعلق به شرکت لهستانی Agora است که در آن 11.49٪ سهام متعلق به صندوق سرمایه گذاری توسعه رسانه مستقر در نیویورک است که به نوبه خود توسط بنیاد جامعه باز جورج سوروس پشتیبانی می شود.

به همین دلیل ، وقتی PiS در سال 2015 توانست اکثریت دولت را بدست آورد ، تبلیغ شرکت های دولتی را در روزنامه ها متوقف کرد و میلیون ها یورو درآمد سالانه از آگورا محروم کرد. صندوق تبلیغات دولتی عمدتا در رسانه هایی توزیع می شود که شواهد وفاداری به PiS را ارائه داده و همچنان به حمایت از دولت ادامه می دهند. ضددردی حزب حاکم نسبت به آگورا تا آنجا پیش رفت که در مارس سال جاری بیانیه ای مبنی بر ممنوعیت اشتراک مدارس برای Gazeta Wyborcza .

اصطلاح “جابجایی مجدد” در مبارزات انتخاباتی امسال انتخابات پارلمانی ناگهان دوباره ظاهر شد. پس از از دست دادن اکثریت در سنا در انتخابات 2019 به PiS ، مهمتر از آن برای حزب تأمین اطمینان از انتخاب مجدد متحد خود Andrzej Duda برای ریاست جمهوری در سال 2020 بود. روشن بود که مبارزات انتخاباتی قوی و حاکم است حزب باید تمام موانع را برطرف کند تا اطمینان حاصل کند که دودا پوشش رسانه ای بهتری نسبت به رافال تسشاسکووی رقیب اصلی خود دارد. شواهد زیادی وجود دارد که رسانه های عمومی به طور قابل توجهی زمان بیشتری را در مبارزات انتخاباتی دودا صرف کرده و آن را ارائه داده اند از نظر مثبت تر Tshaskovsky را ببینید.

بحث برانگیزترین رویداد این کمپین ، پرفروش ترین روزنامه فاکت در کشور بود که متعلق به شرکت Ringier Axel Springer Polska (سوئیس-آلمانی-آمریکایی رینگیر آکسل اسپرینگر پولسکا) (RASP) بود و مقاله ای در مورد بخشودگی رئیس جمهور برای یک کودک دوست منتشر کرد. احتمال صدمه زدن به این رویداد به انتخابات دودا باعث یک کارزار “سیاستگذاری مجدد” دیگر شد. رئيس جمهور سرزنش تابلوئید حقیقت برای مخلوط کردن کمپین، با طرح این سوال که “آیا آلمانی ها می خواهند رئیس جمهور لهستان انتخاب شوند؟” ، در حالی که معاون نخست وزیر در حساب توئیتر خود خواستار کنار گذاشتن این تابلو بود.

فقط یک بیان؟

تحلیلگران می گویند چنین سیاستی اساس قانونی ندارد. به گفته پیوتر سلا ، طرح “صیقل مجدد” رسانه های خصوصی به این معنی است که سازوکار کنترل اعمال شده بر رسانه های عمومی باید در رسانه های خصوصی نیز اعمال شود. وی افزود: “رسانه های خصوصی كه از دولت انتقاد می كنند از كمبود تبلیغات توسط شركت های دولتی نیز رنج خواهند برد ، در حالی كه در صورت تبلیغ در رسانه های خصمانه حزب حاكم ، مشاغل خصوصی تهدید می شود.” پیش بینی اتفاق بعدی دشوار است ، اما جنزی موراویکی معتقد است که “محدود کردن سهام شرکت های خارجی” در رسانه های لهستان به معنای محدود کردن تکثر دیدگاه ها و تقسیم عمیق تر رسانه های طرفدار دولت و دولت حامی دولت است. “

با این حال ، برخی از روزنامه نگاران که برای این مقاله مصاحبه کرده اند ، در مورد طرح های “پرداخت مجدد” شک دارند ، که اگر اجرا شود ، می تواند موقعیت شرکت آمریکایی Discovery و کانال تلویزیونی خصوصی آن TVN را محدود کند. دولت لهستان نمی خواهد رابطه خود را با دولت ایالات متحده به خطر بیندازد و حمایت از دونالد ترامپ را از دست بدهد ، به ویژه در زمانی که متحدان معتبر بسیار کمی با او وجود دارند. این احتمال وجود دارد که “تغییر شکل مجدد” به عنوان اصطلاحی که عمدتا متوجه مردم محلی و به ویژه طرفداران حزب حاکم است ، به کار رفته باشد. این پیام نه تنها تصرف رسانه ها توسط شرکت های خارجی است ، بلکه – از همه مهمتر – انتقال این رسانه ها به دست تجار وابسته به دولت است. و از این منظر می توان الگویی مشابه رویدادهای اخیر را در رسانه های روسیه و مجارستان مشاهده کرد.

نظرات بیان شده در این مقاله از نظر نویسنده است و لزوماً منعکس کننده یا نمایانگر نظرات ، سیاست ها یا مواضع EJO نیست.

عکسها

تصویر اصلی: عکس پرچم لهستان از در اینجا (دامنه عمومی CC0)

صفحه اول روزنامه Wyborcza با اجازه آنها تکثیر می شود.

عکس یاروسلاو کازینسکی از جانب پیوتر درابیک / منبع: Flickr / تحت CC BY-SA 2.0 دارای مجوز است

چاپ دوستانه ، PDF و ایمیل

[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *